Makine Mühendisliği Bölümü Koleksiyonu

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.12573/206

Browse

Filters

2019320201

Settings

Start date: 2019End date: 2019

Search Results

Now showing 1 - 3 of 3
  • Research Project
    Farklı Mikroyapısal Değişkenlerin Yüksek Manganlı Fe-%33Mn Çeliğinin Pekleşme Davranışına Etkilerinin Araştırılması
    (TUBİTAK, 2019) Bal, Burak
    İleri yüksek mukavemetli çelikler sahip olmuş oldukları yüksek mukavemet, yüksek süneklik ve_x000D_ yüksek pekleşme kabiliyeti gibi üstün özellikler sayesinde otomotiv, demiryolu, savunma sanayi_x000D_ uygulamalarında ve yapı endüstrisi gibi pek çok farklı alanda tercih edilmektedir. Bu projede yeni_x000D_ nesil yüksek mukavemetli çelikler sınıfından olan yüksek manganlı çeliklerin pekleşme_x000D_ davranışına etki eden farklı mikroyapısal değişkenlerin etkisi kristal plastisite modellemesi_x000D_ yoluyla araştırılmıştır. Öncelikle östenitik Fe-33Mn çeliğinin 1x10-4 s_x000D_ -1 gerinim hızındaki malzeme_x000D_ davranışının, tane sayısı gibi faktörleri girdi olarak kullanarak kristal plastisite modellemesi_x000D_ yapılmıştır ve pekleşme sabitleri bulunmuştur. Daha sonra bulunan pekleşme sabitleri sabit_x000D_ tutularak, malzeme dokusu, hız gradyanı, gerinim artışı ve etkileşim tensörü cinsi gibi tek bir_x000D_ mikroyapısal girdi değiştirilerek bu girdilerin malzemenin toplam pekleşme davranışına etkisi_x000D_ açığa çıkarılmıştır. Spesifik olarak, proje önerisinin üzerine konularak farklı karbon_x000D_ konsantrasyonlarının pekleşme sabitlerine olan etkisi de hesaplanmıştır. Bahsi geçen çeliğin_x000D_ oda sıcaklığında ve düşük gerinim hızındaki malzeme davranışı proje yürütücüsünün daha_x000D_ önceki çalışmalarında çekme testi yardımı ile makro ölçekte gözlemlenmiştir. Fe-33Mn çeliğinin_x000D_ seçilme nedeni, yüksek mangalı östenitik çeliklerinin sahip olduğu çok yüksek pekleşme_x000D_ kapasitesi ile birlikte yüksek süneklik değerleri ve aşınma direnci sayesinde uzay-havacılık,_x000D_ otomotiv, savunma sanayi gibi öncül sektörlerde yer alması ve önümüzdeki yıllarda çok daha_x000D_ fazla miktarda yer alacağına inanılmasıdır. Bu konunun seçilme nedeni ise, bugüne kadar_x000D_ yapılan kristal plastisite çalışmalarında deneysel davranışı modelleyebilmek için genelde tek tip_x000D_ malzeme dokusu, hız gradyanı, gerinim artışı ve etkileşim tensörü kullanılmıştır. Bu doğru bir_x000D_ yaklaşım olmasına rağmen bu girdilerin toplam malzeme pekleşme davranışına etkisi_x000D_ bilinmemektedir. Bu kapsamda kristal plastisite modellemeleri Visco-Plastic Self-Consistent_x000D_ (VPSC) algoritması yardımı ile gerçekleştirilmiştir. Fe-33Mn çeliğinin düşük gerinim hızındaki tek_x000D_ eksenli deformasyon davranışı voce tipi pekleşme teorisi ile modellenmiştir ve bulunan Voce_x000D_ parametreleri bütün simülasyonlarda aynı kalmıştır. Böylelikle değişik mikroyapısal değişkenlerin_x000D_ Fe-33Mn çeliğinin pekleşme davranışına etkileri aynı pekleşme teorisi ile açığa çıkarılmıştır.
  • Article
    Phase-Synchronized Fluidic Oscillator Pair
    (AMER INST AERONAUTICS ASTRONAUTICS, 1801 ALEXANDER BELL DRIVE, STE 500, RESTON, VA 22091-4344 USA, 2019) Tomac, Mehmet N; Gregory, James W.
    The relative phase of oscillating jets from a pair of fluidic oscillators was synchronized in this work. The means for this synchronization was mutual interaction through a shared feedback channel between the two oscillators. Flow visualization and hot-wire measurements indicated a strong correlation and phase synchronization between the two oscillators. A numerical analysis offered better understanding of the internal flow physics that led to the synchronization phenomenon. A portion of the output jet from one fluidic oscillator was redirected and crossed over into the adjacent oscillator, leading to momentum transfer between the two oscillators. A portion of this cross-oscillator flow was directed into the shared feedback channel and constituted the main feedback flow. In this process, one of the shared feedback channel outlets was blocked by a vortex, allowing only one oscillator to receive feedback flow. The primary mechanism for in-phase synchronization was the cross-oscillator flow, which was divided into phase-modulated momentum injection to the primary jet and modulated flow input to the shared channel feedback channel.
  • Article
    Citation - WoS: 10
    Citation - Scopus: 10
    Low Velocity Oblique Impact Behavior of Adhesively Bonded Single Lap Joints
    (Taylor & Francis Ltd, 2019) Atahan, M. Gokhan; Apalak, M. Kemal; Atahan, M. Gokhan; Apalak, M. Kemal
    This article addresses the low velocity oblique impact behavior of adhesively bonded single lap joints, and the effects of adherend strength and plastic ductility, impact energy, overlap length and oblique impact angle on the damage initiation and propagation in the adhesive layer. The experimental contact force-time, contact force-central displacement variations, axial separation lengths through the adhesive layer and permanent central deflections of overlap region, adhesive fracture surfaces were evaluated in detail. In the explicit finite element analyses, the adhesive layer was divided into three zones: upper and lower adhesive interfaces and the adhesive layer between these interfaces. The adhesive interfaces were modeled with cohesive zone approach to predict the failure initiation and propagation along both upper and lower adhesive-adherend interfaces, whereas the elastic-plastic material model was implemented for the middle adhesive region between the upper and lower adhesive interfaces. The proposed finite element model predicted reasonably the damage initiation and propagation through the adhesive layer, and the contact force-time/central displacement variations. Especially, the test and analysis results were compared with those of the adhesively bonded single lap joints under a normal transverse impact load. Increasing oblique impact angle resulted in lower peak contact forces, shorter contact durations and earlier damage initiation and propagation through the adhesive layer. The peak contact forces increased, the contact duration decreased with increasing impact energy. The strength and plastic deformation capability of adherend materials also affected the damage initiation and propagation through the adhesive layer as well as the after-impact joint geometry.